Het werd maar 1 dagje CV dit jaar maar... het was weer een feest van herkenning.
Samen met Matthijs via Pontje Buitenhuis , het Noordzeekanaal overgestoken waar de pontbaas ons op pole postion zette.. voor de auto's.
Hierna via Spaarnwoude en langs de ringvaart richting Sloten een prachtige fietsroute. Daar stonden aale velomobielen en tentjes door elkaar heen en was het zoeken naar George en Arnold.
Het was een leuk programma waar ook de kinderen niet werden vergeten.
Er waren er veel die even langs kwamen om de sfeer mee te maken en oude bekende de hand te schudden.
Ook Piet was er met zijn Pikuponcho en kreeg veel aandacht met dit nieuwe ontwerp.
In de Velodrome waren er veel aktiviteiten. Zoals een workshop door Paulus.
En werd er weer kneiter hard gereden op de toch moeilijke wielerbaan van Sloten. (geen rechte stukken)
Ook Jan in zijn Quattro was op de baan, ...gedurfd... omdat ik nog niemand ken die dat heeft gedaan en met de unieke achterwiel constructie lijkt mij dat toch heel anders fietsen... zeker als je elke keer de schuine kant op rij.
het was een pracht van een dag en op het eind van de middag weer met Matthijs naar huis gereden. Iedereen bedankt voor dit toch unieke evenement
maandag 18 juni 2018
maandag 4 juni 2018
Fijn afstelling, Stil en soepel rijdende Quest.
Inmiddels de eerste 400 km. weggetrapt en het voelt weer
als vanouds.
Wat opvalt dat deze velomobiel opvallend stil is tov van
mijn vorige quattro en Quest, nadat ik ook wat anti slip op de bodem had gelegd.
Ook de fiets zelf , rijdt heerlijk soepel en minder schokkerig.
Fijne Tuning:
Over de carbon randen (die vrij scherp zijn) heb ik een
rubberen rand geplaatst , zodat dit
afgeschermd is.
Ook weer een nekrol aangebracht waardoor mijn hoofd
totaal geen last heeft van de rand.
De accu’s heb ik met klittenband aan elkaar gezet en via
een wisselschakelaar is een lege accu nu snel om te schakelen naar een volle. Ook
de GPS zit weer op zijn oude plaats dmv een telefoonhouder.
Via fietsmaat George een nieuw windschermpje aangebracht
en ook de ondersteuningsband voor mijn stuur weer gemonteerd.
Zo is deze Quest weer helemaal eigen ..
Door rijden op
snelheid.
Zelf rij ik ook weer op de “brommerpaden” , omdat ik de snelheid van 45-50 km/u met de quattro
niet kon volhouden en met deze Quest gaat dit stukken makkelijker.
Ik ben echt weer blij met deze velomobiel.
Labels:
fijn afstelling,
quest,
velomobiel
maandag 21 mei 2018
Van Quattro+ terug naar Quest
Er is afgelopen week veel gebeurd. Eerst het ongeluk met
Jan , zodat er een totallos gebutste Quest
werd vervoerd in de aanhangwagen, hierna lag er weer een gloed nieuwe Quest in.
De quattro+ is ingeruild voor een splinter nieuwe Quest in
dezelfde kleuren. En dat is een top
service van velomobiel.nl
In de berichten hiervoor heb ik mijn rijervaringen op geschreven.
![]() |
| Laatste fijn afstellingen |
Gisteren met George (op ziekenhuishuis bezoek) naar Hoorn
gereden en kon hem gewoon weer bijhouden J
. Het voelt weer als vanouds en het fietsplezier bij mij… is weer een stuk
groter.
Het wachten is nu op de racekap (velomobielonderdelen) om
zijn stroomlijning nog meer te verbeteren.
En kan de belijning erop...
Labels:
Quattrovelo+,
quest,
top service,
velomobiel.nl
zaterdag 28 april 2018
Een driewieler is voor oude mensen!
Bij gesprekken over drie wielers hoor ik dit wel meer. Een lach kan ik dan
niet meer onderdrukken.
Momenteel heb ik een drie wieler te koop staan , die totaal anders is dan de drielwielers waar ik de laatste 10
jaar in heb gereden.
En als je vertel dat je met een velomobiel zoals een Df of Quest
( “met 2 vingers in je neus”) gemiddeld 40 rijdt, zonder trapondersteuning …. Dan
kunnen ze dat amper geloven..
De ene drie-wieler is de andere niet. Op de elektrisch
ondersteunde driewieler (die ik nu tekoop staat) gaat het fietsen moeilijker
dan in een velomobiel.
Je fietst rechtop , zit hoger en beweegt anders dan op een
normale fiets. Hierdoor kun je in het
begin “verkrampter” gaan fietsen. Waardoor je niet goed kan sturen. Hier door haken
veel mensen af. (zie onderstaande video)
In een velomobiel is dit niet zo. Je rijdt hier zo mee weg
omdat je lager en comfortabeler zit. Hier is het in en uitstappen weer een
gewenning.
In het kort: de meeste overwegen een driewieler als ze op
leeftijd zijn.. daar is niets mis mee.. Zelf ben ik begonnen op mijn 48 ste en…..
had dat achteraf veel eerder moeten doen.
Heb een “uitstapje” gehad naar een 4 wieler …maar ga rap weer terug naar
een Quest.
De drie wieler die nu te koop staat , was bedoeld voor mijn
moeder (82) . Zij dacht dat ze nu wel oud genoeg was voor deze driewieler J . Helaas verkrampt ze
en durft niet meer tussen het verkeer te rijden. Dus de fiets bijna hagel nieuw op marktplaats gezet en kan worden overgenomen. … Als
je eenmaal aan de fiets gewend bent.. kan je dat veel plezier geven.
Labels:
3 wieler,
driewieler,
fiets,
test driewieler
maandag 2 april 2018
Rondje Texel 2018 wat beeldvorming
Op de diverse blogs zijn er al verslagen te lezen over het rondje Texel . Dat op goede vrijdag voor velomobielen werd gehouden vanuit Twisk. Prima weer en met 20 velomobielen een leuke tocht over het gehele eiland. Hierbij wat beeldvorming.
zaterdag 24 maart 2018
Levens link.. verplicht fietsen over de snelweg.
Naar Dronten fietsen over de dijk Enkhuizen – Lelystad is
niet makkelijk. De Rijkswaterstaat heeft een pendeldienst voor fietsers over
deze dijk maar dit gaat lang niet altijd goed. Zie ook mijn vorige bericht. Gisteren
naar Velomobiel.nl in Dronten geweest om
mijn wensen voor mijn nieuwe Quest door te geven… De dijk over wordt dan een aardig
avontuur..
Vorige week werden fietsers
de hele dijk overgezet met de pendeldienst, omdat ook het eerste stuk er ook
uit lag. Dus deze week moesten fietsers ..weer naar de trintelhaven fietsen . (halverwege
de dijk).
![]() |
| geen omleiding eerste stuk |
Echter op het eerste stuk waren de werkzaamheden uitgelopen en
moesten fietsers dus langs de werkzaamheden en over de snelweg heen fietsen.
Levengevaarlijk! Ook de werkmannen
bij de werkzaamheden wisten geen andere omleiding en vertelde dat het nog een
paar dagen ging duren voordat het asfalt er weer in lag.
Dus vanaf de stoplichten tot de brug over de snelweg
gefietst en daarna het fietspad op.
Bij de trintelhaven (checkpoint Charlie)
stond de rolstoelbus al te wachten en die bracht mij naar de andere kant van de
dijk.
Helaas na een paar kilometer fietsenwas het andersom…
daar reden de auto’s op het fietspad…
Hoe krom kan het zijn… gelukkig waren de tegemoet komende auto’s zo
vriendelijk om rustig te passeren.
In Dronten was het rustig, Theo en Paulus waren met onderhoud
bezig en ik kon zo mooi mijn wensen kenbaar maken voor mijn nieuwe Quest. Dan
kon dat in Roemenie gelijk gemonteerd worden zodat ze in Dronten dan sneller
kunnen afleveren.
Het wordt er niet beter op dit fietspad.. (veel rijplaten en verhogingen)bij de trintelhaven.
Terug maar eerst mijn verhaal verteld aan Vloettax, die
de pendeldienst verzorgt. Daar werd mij verteld dat ze mij niet de hele dijk
konden overzetten want RW zou maar een week nodig hebben voor de
werkzaamheden.. En anders moest ik contact opnemen met Rijkswaterstaat en mijn
bevindingen door geven. Heb ik geprobeerd te doen maar op vrijdagmiddag bij de
RW is dit kansloos.
Dus terug naar Lelystad waar Vloettax mij weer naar de
Trintelhaven bracht.. en ik het laatste stuk weer over de snelweg moest fietsen
om in Enkhuizen te komen.. Echt levenslink!
Zal maandag wederom proberen de RW hier op te wijzen maar
… het is en blijft een log bedrijf ..
Labels:
fietsen,
levensgevaarlijk,
rijkswaterstaat,
snelweg
zaterdag 17 februari 2018
Testen, afstellen en QuattroVelo over de kop.
De laatste maanden heb ik de QuattroVelo+ goed uit kunnen
testen en afstellen.
Alle weertypes meegemaakt en dat was behoorlijk wennen t.o.v mijn oude Quest (met kap).
Vooral de snelheid viel me tegen en het zicht vanuit de Quattro.
Het zicht:
In de quattro Velo+ moet je over de “bulten” heen kijken
voor meer zicht op de weg, zodat je bovenin de fiets zit, voor lange mensen is
dan de afstelling even zoeken.. maar Alert weet dat prima op te lossen door
andere gaten in de zitting te boren en deze aan te passen.
Ook de ontwaseming op het vizier is slechter dan bij een
racekap die ik bij de Quest erop had.
Van Eva kreeg ik de tip om bij Relari webshop te kijken voor een inplakvizier en
dat help echt. Bij kou blijf je zicht houden en heb je geen last van de warmte
uit de fiets.
Snelheid en zicht.
De snelheid viel mij echt tegen. De quattroVelo word verkocht
dat hij net zo snel is als een Quest.
Nou niet vergeleken met mijn oude Quest …. en wordt daar
nog alle dagen mee geconfronteerd . Pedelec’s en bepaalde wielrenners kon ik op
mijn woonwerk route , met mijn quest … ruim achter mij houden.. nu .. niet meer
.. en dat is even slikken!
Zeker met kou is hij stukken trager, ligt gedeeltelijk
aan de banden… En de quattro “zeilt” minder bij hogere snelheden. (minder
voordeel van de wind)
Toch is dit ook gedeeltelijk op te lossen.
Ik heb achter op de quattro grotere GoCycle banden
gemonteerd . Dit geeft 2 voordelen .. doordat je achter wat hoger staat kan je
beter over de “bulten” heen kijken.. en .. zeker met vorst.. kan je gemiddeld iets
harder rijden (+/- 2km.)
Lek rijden.
Lek rijden achter is weer terug… kwam eigenlijk niet voor
bij mijn Quest maar ben nu al regelmatig achter lek geweest (met antilek
vloeistof).. zeker rechts achter en voor
(tegen de berm aan), gaan wat meer lek.. (toen reed ik nog met 4 shredda’s)
Dit hangt ook af, of je een woon-werk rijder bent.. (die
moet door alle weersomstandigheden heen fietsen) of een mooi weer fietser
(toerrijder) die vaak op droog wegdek rijd..
mijn meeste ritten zijn dus woon-werk.
De anti lek vloeistof die er standaard word ingedaan hielp
bij mij niet… sterker nog… ik heb er meer last van gehad. Ik heb al diverse
kleine gaatjes gehad (bij een temperatuur rond het vriespunt) waarbij de band
bijna leeg was gelopen… De antilek
vloeistof verklontert ook , waardoor er onbalans in het wiel komt en de fiets meer
trilt.
Hierbij gaan de fietsventielen ook nog eens een keer
zwaarder of niet open .. en zeker bij temperaturen onder 0 en lek… heb ik aardig wat krachttermen gebruikt en had heimwee naar
mijn oude vlammende Quest.
Dus nieuwe schone binnenbanden gemonteerd waardoor de
quattro minder trilt. Want ik heb een paar kleine storingen gehad die
waarschijnlijk door het trillen veroorzaakt zijn. Borgboutje .. binnenkabel voorlicht was los, zodat de lichten omhoog
bleven schijnen. En het trillen van mijn vizier (heb ik een paar keer aan
moeten drukken) .. Daar heb ik nu geen last meer van.
Doorlopende Kap en
deksel QuattroVelo.
In het begin was ik helemaal verliefd op de doorlopende
kap… maar liefde maakt soms blind..
Bij mijn oude Quest was ik blij dat ik geen schuimdeksel
meer had (compleet carbon kap) en helaas blijft het nu weer aanrommelen met de
schuimkap om deze vast of los te krijgen.
De achterste 2 klittenband bevestigingen heb ik van het
schuimdeksel afgehaald, zodat ik deze nu sneller los kan maken, zonder dat ik met de bevestiging van de
doorlopende kap in problemen kom!
Over de kop.
Er is ook een nadeel van deze doorlopende kap. Die had ik
zelf ook niet gezien maar door dat ik tijdens de oliebollentocht iemand sprak die over de kop te water was
beland en er gelukkig snel uit was… word dat bij de Quattro toch een “dingetje”
om er snel uit te komen.
Zeker in de smalle ondiepe slootjes die hier in de Noordkop
veel van zijn.
Een losse stroomlijnkap kan in het geheel naar voren
worden geschoven, bij de quattro moet je genoeg ruimte hebben boven je hoofd om
deze open te krijgen.. In een sloot of greppel heb je dat vaak niet… wegdrukken
naar de zijkant gaat dan ook moeilijk..
Een doorlopende kap is prachtig maar heeft ook zo zijn
beperking.
Verlichting en
accu.
De verlichting is uitstekend bij de quattro , alleen de
accu mag voor mij wel een voor signaal afgeven wanneer hij afschakelt.
Ik heb al een paar keer gehad dat ik toeterde en dat gelijk
de accu afschakelt, bij gevaarlijke situaties word dat er niet beter op.. vooral met licht op .. in het donker rijden.
Heb daar wel een idee over dat ik nog moet uitvoeren..
dat mijn reserve accu via een
wisselschakelaar is aan te zetten.. en heb ik binnen een paar seconde mijn licht
weer aan.
Stabiliteit.
In de Quest had ik achter de afstelbare Risse demper en
die vind ik qua gedrag iets beter dan de vering van de quattro. In mijn woon
werk route heb ik een aflopende bocht
met klinkers zitten waarbij de quattro met de zelfde snelheid als mijn oude Quest…
uitbreekt..
Bij (sneeuw)richels scoort de Quattro zeer goed en blijf je
druk op je trappers houden in tegenstelling tot de Quest.
De risse demper was in het begin behoorlijk onderhouds
gevoelig en is de laatste jaren sterk verbeterd. Ik weet niet hoe dat bij de quattro
is.
Bagageruimte.
Is heerlijk bij de quattro en heb je stukken minder bij
de Quest..
Versnellingen en
Optrekken.
11 versnellingen bij de quattro is niet veel maar is genoeg voorop het vlakke.. Je kan makkelijk terugschakelen.
Voor in de heuvels schijnt de schlumpf – mountain drive een aanrader te zijn.
Acceptatie en Reclame.
Je mag ze niet vergelijken maar ik vind mijn oudere Quest op
dit moment niet onder doen voor
de quattrovelo+ …Maar… ook de Quest heeft een aantal jaren gedaan over
het “afstellen van snelheid en veiligheid”
Ik blijf voorlopig deze quattroVelo+ rijden en gaat de nieuwe reclame erop.
En Hopen dat we
gauw wat hogere temperaturen krijgen … en dat de nieuwe Quest een upgrade
krijgt .. want ook die is nog niet uit ontwikkelt.. Jan Geel heeft daar al aardig ideeën over J
Labels:
afstellen,
over de kop,
Quattrovelo,
test,
velomobiel
Abonneren op:
Posts (Atom)
































