Onderhoud trommel remmen. (tip Giessen!)

Dit regenachtige weekend wat onderhoud aan de quest. Eerst de (kleine)trommelremmen aangepakt, zelf verwachtte ik na rondje Ierland (met soms steile afdalingen) vrij vervuilde remmen. Echter na 6200 km. Intensief gebruik waren beide trommelremmen bijna niet vervuild. Dat viel mij mee want Kees vHattem had zijn grote remtrommels voor rondje Ierland onderhoud gegeven en deze waren toen al meer vervuild. Zal mij benieuwen hoe de grote remtrommels in Giessen weer terugkomen. Ik heb in 2 steile lange afdalingen in Ierland, de remmen qua heet worden vergeleken met die van Ben. Deze werden op het eind net zo heet. Dus (ook in Giessen) kans op grote ovale remtrommels als je deze ( na zo’n afdaling) verhit op de parkeerrem zet!! Doordat de grote remtrommels zwaarder zijn 500g. en naar het lijkt sneller te vervuilen (meer luchtspleet) ga ik niet over op grotere remmen maar pak eerder (bergritten) de remparachute erbij. De beide schokbrekers heb ik ook uit elkaar gehaald en voorzien van vet en het smeerkussen ingedruppeld met olie. Dit gaat beter dan indruppelen van bovenaf. Bij de tijdrit in Texel zag ik dat Harry Lieben zijn stoel aardig met gaten had voorzien. Zelf durfde ik deze gaten niet op zijn grootte te boren (20 a 30 mm. groot) maar boorde deze op 10 mm. Geeft meer ventilatie en scheelt weer (een beetje) gewicht.

Velomobiel & ligfietstocht naar de tijd van Napoleon.

Op zaterdag 2 oktober rijden we met velomobielen & ligfietsen de route van Napoleon. Vanaf St’Maartensvlotbrug ( 1752 HC nr.49 Camping T’ Ruige veld) door de duinen naar Fort kijkduin in Den Helder. Het kronkelende fietspad tussen Callantsoog en Den Helder is een van de mooiste fietsroutes van de kop van Noord-Holland. Via de duinen met een asfalt fietspad wat bij Fortkijkduin uitkomt. Het duin & bos gedeelte tussen Julianadorp en Den Helder is zeker een van de mooiste stukken natuur van Nederland (wat nog bij weinig mensen bekend is..)
In Fortkijkduin kunnen we het Fort en gangenstelsel (wat Napoleon heeft aangelegd) bekijken. Hier is ook een ZeeAquarium aangelegd met een glazentunnel waar men door heen kan lopen. Terug kan dan via Lange Jaap (de vuurtoren) en buitenkant zeedijk waar men de razende bol (grote zandplaat) en Texel ziet liggen hierna eventueel via de kano&fiets route terug. Deze goed te berijden asfalt weg kronkelt over bruggetjes en tussen slootjes weer richting Julianadorp.
Deze toertocht voor velomobielen is een onderdeel van het velomobieltreffen maar men kan ook alleen deze dag meerijden. Het wordt zeker een unieke tocht.
Voor verdere informatie Deze link naar de pagina van Majoor Kees

NK Tijdrit Texel & zielige bukker?

Zaterdag 4 september was het NK tijdrijden op Texel in allerlei categorieën. Rijden op Texel is toch speciaal, de boottocht er naar toe en het ongedwongen sfeertje bij de startplaats. Omdat vorig jaar de groep velomobielen de snelste tijd had neergezet, moesten wij nu als eerste groep starten en niet meer op indicatietijd. Eigenlijk was dit al een teken dat de organisatie de groep velomobielen “anders” ging/gaat behandelen. Martje beet in haar STRADA de spits af en zette later een knappe tijd neer . Bij het keerpunt wat nu echt 180 graden was, reed ik vlak achter haar en zag dat de bochten-commissarissen zich in het zweet werkte om haar en de andere velomobielen (die te ruim keerde) de bocht om te helpen. Dikke pluim voor die mannen, anders was het een aardige file geworden bij het keerpunt. Terug was het voor de wind en lag mijn teller rond de 60 km/uur. In de verte zag ik Wim S. maar die was in een bloedvorm en niet te achterhalen. Nu was het zo dat op Texel alle soorten fiets categorieën mee mogen doen voor het Nederlands Klassement tijdrijden maar zonder prof of elite licentie, Of je nu een lichaamsbeperking hebt en/ of je rijd een afwijkende fiets er is wel een klassement waar je aan mee kan doen (heerlijk ongedwongen zonder elektr. trapondersteuning). Echter er zijn altijd wel mensen en racefietsers (bij ons bukkers genoemd) die het Cancellara syndroom aanwakkeren en wijzen naar die velomobielen die veel te hard gaan en dat er met een accu gereden wordt met trap ondersteuning. Dat van die accu is waar, een velomobiel is voorzien van een claxon,knipper&licht installatie om zo goed mogelijk voor anderen hun positie op de weg aan te geven. Respect voor die mannen en hun velomobielen die met ontwerp (Ympte) en aanpassingen (Wim 63jaar oud) hun fiets tot hoge snelheden kunnen krijgen. Maar ook al die andere velomobiel (met of zonder handicap) rijders die eigenlijk nog maar net fietsen en met hun velomobiel of ander soort fiets (tandem) harder gaan dan menig professioneel wielrenner. De Prof. wielrenner. Cancellara heeft die trapondersteuning niet nodig en heeft al veel over zich heen gekregen door dit gerucht. En mocht zo’n (race)fietser deze wel met elektr.ondersteuning in wedstrijden gebruiken.... Dan is dat gewoon een “zielige bukker”... De velomobielen die met wedstrijden meedoen worden zo vaak bekeken & gescand &gefotografeerd dat dit direct zou opvallen. Dirk Vinke en mede organisatoren werden door deze snelheids geruchten een klein beetje geïntimideerd maar zie ook Website Wim komt er uit de hoek van de velomobielen een helpende hand. In een velomobiel wordt gewoon hard gefietst zonder beperking op aerodynamische ontwikkelingen zoals bij de racefiets en.. dat geeft weleens wat jaloursheid :)
Voor de rest van de uitslag zie link http://www.wielercomitetexel.nl

Afdalen en klimmen

Momenteel zitten we in de "wickley Moutains" een gebergte even onder Dublin. Het fietsen hier valt mij mee. De afdalingen zijn soms spectucalair en de quest houd zich bijzonder goed bij hoge snelheden ober de soms toch wel slechte wegen naar beneden. Boven de 83 km/H geeft de fietscomputer niets meer aan en begint weer opnieuw te tellen. aan de hand van de GPS kunnen we zien dat de 100 km/h bijna wordt aangetikt. (gaat nog wel lukken deze week :) De parachutes halen wel wat van de snelheid af maar je moet ze eigelijk er direct uitgooien als je geen zicht meer hebt. En we hebben al een paar kuitenbijters gehad. |Bij ons heeft ieder een eigen stijl van afdalen en klimmen zelf heb ik voor 30-48-57 en achter 11-30 (9-cassette) dat is goed te doen al heb je wel je eigen klimtempo maar we wachten geregeld op elkaar. Heb nog wat fotos gemaak en deze staan. Hier Link fotos rondje Ierland
Voor de familie thuis Wim (Schermer houd alle dagen een verslag bij en staat op deze LINK

Sandalen, parachute & Ierland.

Van de week zijn de ATB sandalen van Gustavsport gekomen. Vandaag kon ik ze testen en bij deze hoge temperaturen is het heerlijk verkoelend rijden aan de voeten. Het wrikken valt ook mee en ze blijven vrij stijf aan de voeten vast. Met het vakantie tempo in Ierland maakt het niet uit maar ik neem wel mijn wielerschoenen mee voor eventueel een koude periode. De aantreklussen achterop de sandalen heb ik eraf geknipt omdat dit tegen de voetgaten aantikt. Inmiddels ook een soort rem parachute gemaakt van een regenjas en wat vliegertouw en dit werkt eigenlijk niet best. Het haalt ongeveer 20 km. van de snelheid af, echter mijn chute is waarschijnlijk niet goed uitgelijnd want de parachute begint behoorlijk in de rondte te draaien en knalt geregeld tegen de quest. Voor mij geen geslaagde Aktie om deze te gebruiken. (misschien zijn er nog tips voor goede remchutes?) Hoor veel wilde verhalen, dat de smallere remnaven in de quest niet zouden voldoen in de afdaling maar … we gaan het anders straks in Ierland meemaken.

Vurige voorbereiding Rondje Ierland

Deze week wat voorbereidingen en uittesten materiaal wat meegaat voor Rondje Ierland.De tent van zolder gehaald en opgezet naast het huis. Quest ervoor gezet om te kijken wat hier de mogelijkheden voor zijn. Bij het aanvegen in de tent hoor ik een hoop kabaal in de buurt en zie ik de buren wijzen op grote rookpluimen achter de school die naast ons huis staat. Via 112 de brandweer ingeseind, quest terug in de schuur en brandweer de lokatie gewezen (Waar het vuur snel op het weiland en bos om zich heen greep. Gelukkig was de brandweer het vuur snel meester. De brandweer staat hier op scherp, vanwege de extreme warmte en droogte en met de ervaringen van de pyromaan van Schoorl. Rustig verder voorbereiden voor rondje Ierland met het halve dorp naast de deur ging nu een stuk langzamer.

R.v.NH Koffiestop op Wieringen

Vandaag had Majoor Kees een route uitgezet door Noord-Holland. (Zie link naar Blog Kees ). De koffiestop was op Wieringen hier door kon ik mooi de groep tegemoet rijden en vanaf Den Oever buitendijks op Wieringen rijden. In Den Oever is er een kleine doorgang naar de buitenkant van de dijk . Het is even opletten en nauwkeurig het midden van de doorgang blijven houden maar het rijd daar prachtig.
Bij heet weer willen de steentjes nogal plakken (i.c met warm asfalt) en is de kans op een lekke band groter. Ik kreeg dan ook een leegloper maar kon toch thuis komen.
Na de koffie vervolgde de velomobielen hun ronde en kon ik mooi nog naar de open dag van AZ.