Bevestiging schuimkap Quest

In deze periode ligt bij mij, de schuimkap er bijna altijd Op. De achterste klittenband sluitingen van de schuimkap van de Quest zijn soms moeilijk los te maken. Zeker in een stoplichten traject is dat vervelend als hij niet makkelijk open gaat. Via ligfietsplaza was te zien dat een schuimkap met magneten kon worden vast gemaakt. En ergens heb ik gelezen dat dit ook kon met een verbinding tussen de 5 klittenband sluitingen. Dit laatste leek mij een beter idee. De 2 stroken klittenband links en rechts zijn nu met een stuk (zonnescherm)band aan elkaar verbonden. (De voorste heb ik los gelaten.) Nu zijn de achterste stroken gemakkelijk los te maken. Eventueel zouden alle stroken met band aan elkaar gezet kunnen worden maar dan wordt het in en uitschuiven van de kap boven de benen wat moeilijker en kunnen de banden makkelijker blijven haken. Als de schuimkap op de quest ligt, kan je de banden ook als borging gebruiken door deze achter een haak te zetten. Zo kan hij niet van de quest af waaien.
De banden erop naaien is binnen een paar minuten gebeurd!

Kijken door een wind (regen)scherm.

Wat is het een natte, koude, bedompte en mistige woon-werk week. Op de diverse blogs werden de weer elementen geteisterd. Veel kans op lekke banden en in het donker het zicht probleem om door de damp, waterdruppels en lampen van tegenliggers een goed zicht op de weg te houden. Aan de lichten van tegenliggers is weinig te doen. Gelukkig zit er op de Quest een krachtige voorlamp zo dat via “ de berm kijken” je niet verblind wordt. De waterdruppels en damp zorgen er vaak s’ochtends voor dat het scherm en spiegels beslaan. S’ochtends en s’avonds rij ik nu in het donker en dan rijd het toch prettiger als je goed zicht hebt door je scherm en spiegels. Deze week ben ik een paar middeltjes aan het uitproberen die het beslaan en het vollopen van regendruppels op het scherm moeten worden voorkomen. Ik had een flesje met een waterafstotend product gehaald(motor zaak), die ook op motor vizieren en autoruiten worden toegepast. Voor een kleine flacon (15,-) waren mijn verwachting hoog, echter in de praktijk werkt dit product minder goed bij fietsschermen. . Waarschijnlijk heeft dit te maken met de lage windsnelheid. Ach je lees weleens wat, Probeer nu maar de oude middelen zoals afwasmiddel, zeep(scheerschuim)en autowas.“kijken” wat het oplevert.
En hopen dat die lekke banden weg blijven!!

Knutselen aan een windscherm

Via de site van Eduard heb ik mijn geknutsel met de windschermen weer opgepakt. Zeker in periode van kou, wind en regen, helpt zo’n scherm. Ook het windgeruis om de oren wordt een stuk minder. Momenteel rijd ik weer met een scherm tussen de spiegels. Het voordeel: regen spat niet door, windgeruis is een stuk minder en het voelt minder koud aan het gezicht. Ook zonder schuimkap en met windscherm, rijd het met kou prettiger. Nadeel met kou(vochtige lucht) en mist beslaat het windscherm, zodat je erover heen moet kijken. (En waarschijnlijk zal de stroomlijning slechter worden). Het rijden met een vizier aan de valhelm geeft ook voordelen. Je kan deze ook makkelijker schoonmaken als hij aan de buiten kant beslaat. Helaas ben ik nog niet zoveel fietshelmen tegen gekomen met een verdraaibaar vizier, terwijl brommer en motorhelmen er standaard mee uitgerust zijn, Zelf kan ik een vast scherm aan mijn valhelm maken, echter als hij aan de binnenkant beslaat kan je hem niet goed schoon maken. Ventilatiegaten zullen hier ook een optie zijn om dit te verbeteren.Een goede valhelm met ventilatie en kantelbaar scherm die ook over de oren valt (met geluid afscherming) Zou ook de stroomlijning kunnen verbeteren. De helm van ekoi (met verwisselbaar scherm en zonneklep) is een redelijk betaalbaar alternatief. Maar Misschien zijn er op de markt fietsvalhelmen met wind en geluidafscherming.??

Tijdrit LEL 2009

Zondag 25 oktober 2009 was Lelystad - Enkhuizen – Lelystad, een tijdrit op de dijk voor ligfietsers. Voor mij de 1ste keer dat ik deze tijdrit zou rijden. Een tijdrit op dit smalle fietspad gaf wel een paar uitdagingen met harde wind en ik zag er toch een beetje tegen op. Twijfelde nog of ik met de auto zou gaan, want op de fiets zou de KM.teller s’avonds op 250 km. komen te staan. Echter Matthijs belde mij s’ochtends op dat hij mee ging fietsen. Dus met zijn tweeën richting Lelystad, onderweg haakte RaceKees met zijn “ Muizen” aan. Het viel wel op dat Enkhuizen in de zon lag en Lelystad in de bewolking. Aan de “ overkant” konden we onze ballast (spiegels, voeding, kleding, reserve materiaal) goed voor heel wat kilo’s, bij Wim in de auto kwijt. Zelf nam ik geen reserve (plak)spullen mee (Matthijs zou de rol van wegenwacht op zich nemen). De start was willekeurig en besloot bij de laatste te gaan startte. Na de start en “ S” bocht stond de teller al gauw rond de 60 km. gem. met een constante ademhaling, zodat ik minder snel zou verzuren. Het inhalen van diverse liggers en velomobielen ging goed en ook de tegenliggers gaven geen problemen bij het passeren. De enige die mij voorbij kwam was Nr.2 Theo (met kap) . Bij het keerpunt kwam ik niet uit en Allert keerde mij om (bedankt hoor!) Op de terugrit moest ik iets in snelheid terug en kwam met een gemiddelde van 48,5 Km/u over de finish en eindigde als 7e (en zonder stroomlijnkap.)(Hier de link met uitslagen) Na de prijsuitreiking waar de jury nog in het “ zonnetje” werd gezet vertrokken wij weer richting NH en moesten weer die dijk over. Ik reed het laatste stuk mee met de “ Majoor” en zijn muizen om bij Hoorn af te slaan, voor een verjaardagsborrel. Het laatste stuk in het donker ging best nog wel snel, al begonnen de benen wat meer op te spelen.
Na 250 km. (waaronder 4 x de dijk) was het een geslaagde fietsdag.

Herfstrit 2009 ( Door de duinen met kuitenbijters)

Zaterdag 17 oktober was de herfstrit voor liggers en velomobielen, uitgezet door (race)kees van Hattum. Een oud-westfries gezegde: “Het stront waaide van de dijk” was bijna van toepassing”, want er stond een “pittige wind. Verzamelen was het in Burgerbrug aan de Grote Sloot bij Yvonne. Er stond een behoorlijke koffietafel gereed met alles erop en eraan. Een stuk of 12 liggers met een mix van liggers en velomobielen melde zich aan. Vanaf de boerderij via Petten langs de zee, naar Camperduin waar het even begon te regenen. Direct daarna kreeg Yvonne een lekke band. “Snel” de band verwisselen en door naar de kerf waar de rest van de groep op ons wachten. Daar nog even naar het hoogste punt gelopen waar Marcel een ADHD hond tegen kwam, waardoor hij eindelijk eens niet de drukste was. Hierna weer terug door de duinen, heuvel op en af. Een prachtige rit met een paar stevig kuitenbijters. Het tempo kon iedereen bijhouden. Weer terug via Groet, dwars door de wind naar Petten en via Burgervlotbrug weer terug op de Grote Sloot waar we bij Yvonne nog even een “bakkie” deden. Ben samen met Ben weer terug gereden naar Hippo, waar Ben zijn weg vervolgde naar Friesland. Ondanks een klein buitje een prachtige rit. Kees & Yvonne bedankt voor jullie inzet...... HIER STAAT DE VIDEO_LINK

velomobielTreffen Borkum 2009.

Het was een prachtig weekend met tragedie en plezier! Ben zelf vroeg in de ochtend naar Harlingen gereden om aan te sluiten bij de overige velomobielen. De start was overweldigend, onze voorrijder eiste tijddiscipline en 08:00 vertrek was ook om 08:00 rijden. Wat inhield dat diegene die dachten dat er wel gewacht werd, nu snel hun spulletjes bij elkaar moesten pakken om toch nog aan te sluiten. En diegene met pech, …de groep was weg. Gelukkig werd de snelste groep, langs de dijk in het begin getemperd door schapen, die het liefst dwars door de groep heen wilde rennen Zo konden achterblijvers aansluiten en diegene die echt relax rustig reden, namen een kortere route zodat die toch nog voor de snelste groep bij de pont Eemshaven – Borkum waren. Bij de pont van rederij AG EMS moesten we opeens meer betalen om over te komen.Voor 45 velomobielen ruim 500 euro voor het overzetten. Helaas viel er niet te onderhandelen en moest er meer gelapt worden. Op de “ kazerne” Jeugd Herberg aangekomen was het stukken beter. We stonden er verbaasd over dat het uit kon voor zo'n laag bedrag (dat compenseerde de pont weer een beetje) Terug via Groningen , waar na iedereen zijn eigen groep vormde om naar huis te gaan. Hierbij de videolink velomobielTreffen Borkum 2009

Dam tot dam fietsClassic (snot voor de ogen)

Ben wat een keren door de ij-Tunnel gereden met de auto. Dit wilde ik graag ook een keer met de Quest fietsen. Het was vroeg op, om 06:30 uur met de Quest in de auto, richting Amsterdam gereden. In Amsterdam-noord geparkeerd, Met de pont en via het Rokin naar de Dam gereden. De organisatie was perfect route goed aangegeven. Alleen het is wel wennen om met veel Bukkers een tourtocht te rijden. Ik ben achter de snelste groep aangereden en die veegde aardig wat andere bukkers op, die op hun laatste krachten meereden. moesten lossen en hun neus leeg bliezen vaak rakelings langs me heen. Ik hield later wat meer afstand en dat ging beter. Veel opmerkingen van hun gehad en moest erg opletten dat ze niet mijn Quest naar binnen reden. Is mij uit eindelijk niet helemaal gelukt en kwam niet krasvrij aan het einde. Zal allemaal wel goed komen maar een volgende tourtocht rijden met zoveel bukkers? … dat weet ik nog niet.
Hierbij de link naar de video damtotdam Classic 2009.