Baan wedstrijden "liggers"Velodrome Amsterdam

Zondag 22 februari waren er “lig”baanwedstrijden in de velodrome te Sloten. De baan was anders dan in Alkmaar ,de kombochten waren korter en voor mijn gevoel ook steiler. Doordat de baan ook korter is, lopen de rechte stukken ook iets schuin. Toch was het goed te doen. De eerste wedstrijd was een achtervolgingskoers mijn tegenstander was Ympte, gelukkig werd ik niet teveel “afgedroogd”en op de 4 km. had ik maar 1 rondje achterstand. In de totaal stand kwam ik op de 8e plaats uit waardoor ik bij de hazen mocht starten in het criterium. Ik had me voorgenomen niet tussen het peleton te rijden om dat een aantal liggers in deze groep aardig aan elkaar gewaagd zijn. Zo reed een Quest (ruim)voor en achteraan in deze groep (zo heeft ieder zijn plek). Hierna kwam de 200mtr. Met vliegende start. Zo had ieder zijn eigen manier om een ronde voluit te gaan. Vanuit boven in de kom bocht proberen de aanvang snelheid zo hoog mogelijk te krijgen en dan naar beneden duiken en de ronde vol aan te gaan.
Op dit moment was de uitslag nog niet bekend maar het was wel een van de leukste onderdelen. De volgende keer is in Apeldoorn op zaterdag .

Baanfietsen met liggers en velomobiel

Na het ijs en het strand,nu de wielerbaan op. Vroeger (zo’n kleine 35 jaar geleden) had ik een paar keer gereden op de betonnen baan in Alkmaar. Toen vond ik het niet zo’n succes, nu met een Quest was het stukken leuker. Via de info van Hans Wessel wist ik dat ik eigenlijk boven de 50 km/u moest fietsen om soepel via de steile bochten te rijden. Bij een criterium van 20 km. is dat best lastig om vol te houden. Bij het warm draaien merkte ik al dat boven de 45 km/h dit ook kon, zonder naar beneden te glijden. Dus met wat kriebels de baan op. De tijdrit met stilstaande start ging redelijk, door dat de Quest zijn gewicht tegen heeft tov de andere ligfietsen ging het optrekken wat trager. In de uitslag kwam ik iets over de helft uit zodat ik bij de slakken mocht starten. Waarom ze deze slakken noemen weet ik niet want het ging behoorlijk hard. In het begin van de wedstrijd heb ik iets gemist want ik dacht echt dat ik continue bij de kopgroep had gereden. Op de eindstreep had Ton toch de meeste meters afgelegd. Het was een leuke wedstrijd en heb diverse keren boven in de bochten van de baan gereden.Het was echt prachtig om zo te rijden en de volgende keer proberen we het weer.
Hierbij de YOU TUBE link van het criterium van de hazen

Velomobiel en strand fietsen

Na het rijden op het ijs wilde ik het strand uit proberen. Vanaf Wieringen via de klimduin in Schoorl naar Bergen aan zee gereden en de bedoeling was dat ik over het strand weer terug zou rijden naar Den Helder. Op de waarschuwingsbordjes stond niets over het fietsen op het strand, dus via de strand opgang de Quest door het rulle zand getrokken en naar de vloed lijn gesleept. Uit eigen ervaring op een ATB of racefiets kun je daar redelijk fietsen. Na een paar honderd meter ploeteren in de Quest wist ik dat fietsen met een velomobiel op het strand moeilijk gaat, het gewicht van de fiets plus de rolweerstand van de banden die iets in het zand zakken maken het niet makkelijk om ontspannen te fietsen. Met de zuid westen wind in de rug zou ik met een ATB over het strand flitsen toch met de Quest kwam ik amper vooruit. Na een paar KM. had ik het gezien en ben via Den Helder terug gereden naar Hippolytushoef. Het laatste eind op de geasfalteerde dijk bij Den Helder en bij Wieringen wat toch stukken beter gaat. Thuis aangekomen eerst het zand uit de quest gehaald want dat zat echt overal.... tellerstand 4950 km.

Sturen op ijs met een velomobiel.

Wat een pracht weer vandaag, er was een toertocht bij de houtmanshaven (Den Oever) op het IJsselmeer uitgezet. Daar kon je zo vanaf de weg het ijs oprijden. Wat is dat apart rijden op het ijs, In het begin gleed ik alle kanten op maar later kreeg ik de techniek van het ijs rijden onder de knie. Met het sturen speelt de wind een belangrijke rol, het gaat met kleine stuur uitslagen en met lichte druk trappen op het achterwiel. Op het laatst kon ik net zo snel als op de weg. Daar was genoeg ruimte om te fietsen zodat ik niet te dicht bij de andere schaatsers en ijszeilers hoefde te komen.
Het is jammer dat waarschijnlijk de dooi gaat inzetten want normaal pak ik mijn schaatsen maar fietsen op het ijs met een velomobiel is eigenlijk veel leuker. Ik heb vandaag 4 uur op het ijs gefietst en zo’n 60 km afgelegd.
Inmiddels stapelt op bepaalde plekken het ijs aan de waddenzee al aardig op.

LINK YOUTUBE ijsFietsen ijsselmeer






http://www.youtube.com/watch?v=V2CTKdpZ5zo

Koud en kruiend ijs

De eerste ritten zitten er weer op. Meer toertochten dan woon/werk verkeer. Vaak rij ik langs de Waddenzee (woon er amper naast) en deze dagen veranderd het wad per dag per uur. Het is een prachtig gezicht, het kruiend ijs en de schotsen die op het tij aankomen drijven. Soms sterk genoeg om er op te staan. Als de wind uit het noord-westen komt stapelen de schotsen zich op. Op de foto het meeste gefotografeerd (water) peilhuisje van Wieringen uit 1919.

Door de kou is het soms aanpassen, Bijvoorbeeld de accu van de Quest is eerder leeg. Nu heb ik hem losgemaakt en zit hij onder het rijden in mijn jaszak hierdoor blijft hij op temperatuur en krijg ik er meer energie uit. Voor de rest heb ik het niet koud. De uitstekende delen mijn hoofd en voeten zijn goed beschermd, mijn voeten in ruim zittende schoenen met dubbele sokken en neopreen overschoenen. Het blijft wel oppassen, door de gladheid slippen soms de wielen, ( in een 3 wieler blijf je vaker overeind) Toch blijft het leuk fietsen in deze kouwe periode.

OlieBollenTocht Almere 2008

Zondagochtend 28 dec. vertrokken om 06.15 uur naar Almere voor de oliebollentocht(Temp. -3 gr. schrale oosten wind wk. 4) De quest gaf een ander stuurgedrag vanwege de bepakking maar dit gaf geen problemen. Mijn snelheid was laag rond de 32 km. mede door de kou (rolweerstand banden) en de bepakking. Ik had eigenlijk veels te veel meegenomen maar dat is achteraf. Ik verbruikte eerst de energie van mijn noodaccu en die was na 90 minuten op. (het energie verbruik gaat met kou erg snel) mijn gewone accu heeft het toen de rest (het was inmiddels licht) van de tocht overgenomen. Het is wel apart rijden in de nacht met vorst en bijna geen verkeer op de weg. Onder de schuimkap was het minder koud dan verwacht en na een paar km. reed ik zonder handschoenen via Enkhuizen naar Lelystad. Bij de sluizen wilde ik een foto maken van de Batavia waar de zon net achter omhoog kwam, toen ik een stem achter mij hoorde of ik in slaap was gevallen..
Maikel had mij ingehaald met zijn Quest.. en gelukkig wist hij foutloos de route naar het startpunt in Almere te rijden (had ik alleen niet gefixt). Zo kwamen wij ruim voor de start aan en konden wij inschrijven in groep 1 (er werd in 3 groepen gestart). Vanuit het hele land kwamen de velo's en deze werden op diverse manieren vervoerd. Er was een groot leeftijdverschil tussen de diverse (mede)rijders. Over de tocht zelf is al veel geschreven op ligfietsplaza staan vele fotos & filmpjes. Het was perfect georganiseerd. Bij terugkomst stonden de oliebollen en de diverse soepen al gereed en was het bijkletsen met de andere OBT rijders. Ik kon rustig aan doen omdat ik een nachtje bleef slapen bij de Fam. van Schoot. Zo kon ik diverse andere "velo" site & blog schrijvers persoonlijk spreken. Toen iedereen weg was reden wij met 5 velo's waaronder Frans & Marjolein van Schoot naar hun huis.
Het was perfect geregeld bij hun: bijpraten met een biertje, diner, slapen (ieder had zijn slaapplek) ontbijten, zelf een sauna behoorde tot de mogelijkheden. Frans & Marjolein nogmaals bedankt! S'morgens toen het licht was en na het ontbijt vertok iedereen via zijn eigen route. Ik ben nu via de lage vaart richting Lelystad gegaan een hele mooie route (ik wist niet dat rondom Almere zoveel natuur schoon was) Door de kou lag mijn gemiddelde snelheid nog lager dan de heenweg en was ik na 4 uur rijden weer terug op Wieringen.. Volgend jaar doe ik zeker weer mee! Iedereen bedankt die deze toertocht mogelijk heeft gemaakt en in het bijzonder de Fam.van Schoot. De beeldvormende LINK van Harwig

(vervolg) Voorbereiding Oliebollentocht.

Inmiddels heeft de Quest zijn proef bepakking gehad en daar valt goed mee te rijden.
Ruimte zat. De weersomstandigheden (voorspelling) voor de heenrit in het donker zijn minder. Het wordt dik onder de 0 graden en de gevoelstemperatuur zal daar nog verder onder gaan. Er is geen licht van de maan dus zal ik veel gebruik maken van de extreme voorlamp wat meer energie verbruik zal geven. Zeker in combinatie met een lage temperatuur zal de accu gauw leeg zijn. Ik neem in ieder geval mijn eigen gemaakte reserve accu mee. Door de lage temperatuur zal de gemiddelde snelheid lager zijn. Ik hou het maar op 30 km. en is de verwachting dat ik van de 3 ½ uur er 2 ½ in het donker rijd (zonopkomst 08.45 uur). Sneeuw en ijs blijven hopelijk weg maar …. is in onderstaande link wel te doen. Tot zondag.