I.v.m. ons huis renoveren, wat minder tijd voor mijn blog
maar we fietsen nog bijna elke dag coronaproef in de Viking Quest, naar mijn werk of op familiebezoek.
Af en toe kom ik mede velonauten tegen zoals Jan Geel met aanhanger die bij HVC aan het stortte was ..of George die even komt oplijnen qua verbouwing.
Ik merk wel dat de lontjes “de laatste tijd wat korter
worden bij de medeweggebruikers. In de eerste corona golf was het (hier in de
kop van NH) opvallend rustig op de weg en
kon ik (ongestoord legaal) fietsen waar de brommers ook mochten rijden.
Nu is het stukken drukker, zijn veel weggebruikers corona moe en snel geïrriteerd
en laten dat ook merken als ik niet op het fietspad rijd. Het is niet anders en
probeer zo goed mogelijk “meegaand” in het verkeer te zijn.
Sinds kort wonen we”in ons “nieuwe huis” en zijn we uit gekampeerd.
Gekampeerd achter de "zingende wielen" in Den Oever
Toch moet er nog een hoop gebeuren wat nog niet helemaal
gereed is.. maar de veranderingen zijn nu al goed te zien.
Gelukkig zijn we nog allemaal gezond en kunnen we de klus aan, al word het "kanonnenvlees gevoel" wel groter ..omdat het werken met jeugdigen praktijkleerlingen niet altijd veilig kan.. helaas.
Vorig jaar ( laatste rit over de Afsluitdijk) stonden er nog 23 velonauten voor onze woning. En vanaf vandaag te koop bij (zie link) Muldermakelaardij in Hippolytushoef.
Waar ook de benodigde informatie is te vinden en de foto's.
Hier onder nog een video voor wat beeldvorming.
Wij gaan een paar honderd meter verder op, klussen aan een huisje verscholen achter het groen om het helemaal naar ons zin te maken.
Met uiteraard ruimte voor de velomobiel(en).
Mijn wekelijkse rondje richting de oma’s in West-Friesland
word steeds moeilijker.
Mijn schoonmoeder zat “opgesloten” in een verzorgingshuis
Molenweid in Wieringerwaard en ging afgelopen maandag naar de spiksplinter
nieuwe units naast Magnushof in Schagen.
Echter ook daar corona verschijnselen geconstateerd ,
zodat ook dit verzorginghuis potdicht ging en moeders opgesloten op haar kamer
moet blijven. Dus de boodschappen maar afgeven en praten en zwaaien via de
ramen.
Mijn eigen moeder woont in een seniorenflat waar de gem.
leeftijd 70+ is. Daar word nog “vrij” rond gelopen en iedereen die naar buiten
en naar binnen gaat door de electr. Hoofddeur doet dit door een hand schakelaar.
(hoe besmet ik elkaar het snelst..)
Via de Wieringermeer weer terug naar Wieringen , waar de
windmolens de grond uitspringen.
Toch weer mooi gefietst in mijn anti Corona
velomobiel; )
Bij de WinterFiets11Stedentocht mogen alle soorten
fietsen /steppers meedoen. En dat is wel uniek want bij de meeste toertochten
word hier wel een onderscheid in gemaakt. het weer is in deze periode van het
jaar niet al te best maar hoe slechter hoe groter... de uitdaging ...om deze
tocht te volbrengen.
Hieronder de videolink voor wat beeldvorming.
Respect voor de handbikers , steppers en alle fietsers
die toch weer onder "natte" omstandigheden deze toertocht van 90 of
200 km. wisten te volbrengen.
De velomobielen waren onder deze omstandigheden wel in
het voordeel maar hadden ook zo hun moeilijkheden (zeker bij Bartlehiem ; ) .
De organisatie zat prima in elkaar en bedankt voor deze unieke tocht.
Ook mijn mede velonauten bedankt , zeker George en Arnold die ik in het begin (vanwege de snelheid en veiligheid) los liet.. Maar voor Stokkeltje diep respect want hij komt van "ver".
En we kunnen nu ook zeggen dat we samen in "de bak" hebben gezeten
De organisatie zat goed in elkaar en ga er maar aan staan ... 1500 "fietsers" door Friesland heen te begeleiden.. onder behoorlijke natte omstandigheden.
Ook dit jaar doen we weer mee met de Winter11stedentocht
van 200 Km. op 2 februari met de start in de Elfstedenhal in Leeuwarden.
Een tocht waar alle soorten fietsen aan mee mogen doen en
dat is wel uniek maar voor veel deelnemers ook super zwaar .
De velomobielen zijn hierbij in het voordeel omdat ze
geheel gestroomlijnd en minder gevoelig
zijn voor de weersomstandigheden .
Zoek de velomobielrijders ; )
In 2016 was dat goed te merken tijdens de tocht en bij de
finish. Vele fietsers waren uitgevallen of kwamen onderkoeld of niet aan. Hieronder het videoverslag van de Hel van 2016.
Vorig jaar 2019 was het een prachtige dag maar de eerste uren
was het super glad op de diverse fietspaden en wegen. Hieronder het video verslag 2019.
Vanuit de Noordkop gaan we normaal gesproken op de fiets
heen. Doordat het fietspad van de
afsluitdijk eruit ligt geeft dit wel een planning om over deze dijk heen te
komen.
Petje af voor de organisatie want die heeft wel een
grotere planning deze dag, dit is onderdeze link te volgen. We hopen op hetzelfde weer als vorig jaar dan is iedereen weer een winnaar die
dag.
Op zondag 12 januari was de 1e Wintertraining op
de Wielerbaan in het sportpaleis Alkmaar.
Het stormde behoorlijk zodat ik samen met George (met
geknepen billen) richting het Alkmaarse
sportpaleis reed.
Paleis is eigenlijk niet het juiste woord want er stonden
nogal wat emmers om de regen (lekkage) op te vangen en grote schuren in het
beton van het midden gedeelte… maar op de wielerbaan was het prima rijden.
Bij het sportpaleis stonden ook duizenden auto’s
geparkeerd … helaas waren die voor de halve marathon van Egmond die daar geparkeerd stonden en ….in het velodroom waren in totaal 13 renners.
Maar dat waren wel de renners met karakter , zelfs met 1
arm werd er nog gereden..
De 4 km. tijdrit werd individueel afgelegd , de
tijdwaarneming wilde in het begin niet erg mee werken maar onder deskundige
leiding van Gerard kon er toch gestart worden.
Hierna werd het criterium van 45 minuten gereden en alle
renners werden hier ingedeeld. Omdat ik de enige was met een velomobiel kon ik
bovenin de baan mijn rondjes draaien en dat geeft wel een kick als je het hele
rennersveld zo in haal.
De prijzen kwamen geheel uit een Syrische winkel en
vielen goed in de smaak.
Iedereen bedankt voor zijn inzet en de volgende training
is op 23 februari in het velodrome in Amsterdam. Zeker voor de wereldkampioenschappen
(dit jaar in juni) een mooie gelegenheid om de baan te verkennen.
Rijden naar de grootste toertocht voor velomobielen is een rit die er voor mij bij hoort.
Zo ook naar deze OBT in Utrecht, samen met Jan, Matthijs
en George reden we vanuit de kop van Noord-Holland naar Utrecht.
Verzamelen.
04:00 uur sochtends stond de wekker en 04:30 reed de
Viking-Quest richting Hoorn waar we
zouden verzamelen.
(Toch wel lekker dat Mac-Donalds al om 06:00 open is,
want op de terugweg was er geen ander etablissement open op onze fietsroute.)
Mooi en Koud.
Het was behoorlijk fris , -3 cm. koud en de wegen en
bruggen waren soms verraderlijk glad.
Bij Amsterdam begon de zon er door heen te prikken en dat
geeft mooie plaatjes.
Zwaan kleef aan.
Halverwege het Amsterdam-Rijnkanaal kwam Arnold bij ons
aansluiten en reed “Betty Boop” ook met ons mee. De brug bij Maarssen gaf goed
aan… hoe glad het was.. Matthijs die voor me reed, ging slippend naar boven.
De start.
Bij anafora (in het maximapark) aangekomen was het weer
een feest van herkenning. In het video-verslag wat beeldvorming hierover .
Slapen.
Wij hadden besloten om savonds in de buurt bij een B&B Geesberge te blijven slapen. En dat was
goed verzorgt.
Onze velomobielen mochten zelfs verwarmd in het
restaurant blijven staan.
En dat was wel lekker want het vroor behoorlijk die
nacht.
Terugweg.
De terugweg onder licht vriezende omstandigheden en aan
de andere kant van het Amsterdam-Rijnkanaal. Het eerste stuk was prachtig.
Kronkelende weggetjes met “prachtige niet te betalen optrekken” En hele
gedeeltes waar het fietspad gewoon slecht was.Maar waarschijnlijk was er geen geld meer
over om het fietspad op te knappen als je daar een super deluxe fietsbrug maakt….
Geen Koffiestop.
Op onze fietsroute waren er geen andere etablissementen
open , zodat we in Broek en waterland naast de fiets stonden. En hierdoor
eerder thuis waren dan gepland.
Een Pracht tocht.
We kunnen terug kijken op een prachtige fietstocht. En
iedereen die meegeholpen heeft aan deze OBT2019 nogmaals hartelijk dank.
